Αποτυχία σε σχολικές εξετάσεις

3

Μετά από μία αποτυχία στις σχολικές εξετάσεις ενός παιδιού, τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι ποικίλα και αφορούν όχι μόνο τον μαθητή που απέτυχε, αλλά και την οικογένειά του, ίσως ακόμη και τον κοινωνικό του περίγυρο. Πολλοί εκλαμβάνουν αυτήν την αποτυχία σαν μία αρρώστια που έπεσε μέσα στην οικογένεια ή ακόμα χειρότερα σαν ένα θάνατο. Τα συναισθήματα αυτά είναι κυρίως απογοήτευση, κατάθλιψη, πτώση της αυτοεκτίμησης και της πίστης στον εαυτό μας και στις ικανότητές μας, τάση για αδράνεια και αίσθημα ηττοπάθειας. Σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί απώλεια ενδιαφερόντων και επιθυμίας για κοινωνικές σχέσεις, κλείσιμο του ατόμου στον εαυτό του ή και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, κατάχρηση ουσιών, τάση για ατυχήματα, κ.λπ. Το κλίμα αυτό πρέπει γρήγορα να αναστραφεί.

Όλοι σε μια στιγμή μίας τέτοιας αποτυχίας μπορεί να νιώσουμε αδύναμοι να διαχειριστούμε μια κατάσταση και να «κολλήσουμε» σε μία μη παραγωγική και εποικοδομητική φάση.

Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτή τη δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση;

  • Οι γονείς θα πρέπει να είναι σε «επαφή» με το παιδί αυτήν την κρίσιμη γι’ αυτό περίοδο και να είναι σε εγρήγορση αν παρατηρήσουν αλλαγές στη συμπεριφορά του, έτσι ώστε να ανιχνεύσουν έγκαιρα συμπεριφορές που μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρότερες ψυχολογικές καταστάσεις. Στην περίπτωση αυτή δεν θα πρέπει να διστάσουν να ζητήσουν βοήθεια από ψυχολόγο για να τους κατευθύνει πώς να χειριστούν το παιδί. Ακόμα και μία συνεδρία μπορεί να είναι πολύ διαφωτιστική και χρήσιμη.
  • Αποτυχία στις εξετάσεις δεν σημαίνει αποτυχία στη ζωή, δε σημαίνει αποτυχία στις εκπαιδευτική δυνατότητα και απουσία προοπτικής. Δεν είναι το τέλος του κόσμου!
  • Θα πρέπει να κάνετε ένα ρεαλιστικό πλάνο επανεκκίνησης. Σπουδές και εκπαίδευση δεν είναι μόνο το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Σήμερα υπάρχουν πολλές εναλλακτικές εκπαίδευσης, προκειμένου να σπουδάσει και να εκπαιδευτεί κανείς σε αυτό που επιθυμεί και δε θα πρέπει με τίποτα να το βάζει κάτω και να αδρανεί.
  • Μην αφήνετε την αυτοπεποίθηση σας να πέφτει. Να τονώνετε τον εαυτό σας και να του υπενθυμίζετε πάντα τα δυνατά του σημεία. Αν νιώθετε ότι τα «έχετε χάσει», ρωτήστε τους δικούς σας ανθρώπους για το ποια είναι αυτά.
  • Σκεφτείτε εναλλακτικά άλλες σπουδές που θα είχαν ενδιαφέρον για σας, αν αυτές που επιθυμούσατε δεν μπορούν με άλλο τρόπο να πραγματοποιηθούν. Σήμερα υπάρχουν άπειρες δυνατότητες. Όταν ένας άνθρωπος θέλει κάτι πολύ και το βάζει στόχο, είναι σίγουρο ότι θα το πετύχει με τον έναν ή άλλο τρόπο.
  • Βγείτε από το σπίτι, επισκεφτείτε χώρους που θα μπορούσαν να σας δώσουν ερεθίσματα για εκπαίδευση (ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, βιβλιοθήκες, κ.λπ.) ή προσωρινή εργασία. Μαζέψτε πληροφορίες, άρθρα, συζητείστε, ανταλλάξτε ιδέες και εμπειρίες.
  • Επιδιώξτε να βρεθείτε και να μιλήσετε με ανθρώπους που μπορούν να σας βοηθήσουν. Μπορεί να είναι κάποιος παλιός καθηγητής του σχολείου ή και κάποιο άτομο από τον κοινωνικό περίγυρο που είχε ανάλογη εμπειρία και την ξεπέρασε και είναι αποκατεστημένο επαγγελματικά.
  • Μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια. Μιλήστε μ’ έναν ψυχολόγο να σας κάνει το προφίλ προσωπικότητάς σας για να αναγνωρίσετε τις ικανότητες και τις δεξιότητές σας και να αποκτήσετε μεγαλύτερη αυτογνωσία. Σε περίπτωση μίας αποτυχίας, χάνουμε την καθαρή εικόνα του ποιοί είμαστε και τι μπορούμε να καταφέρουμε και μία τέτοια ψυχολογική αξιολόγηση θα ήταν πολύ χρήσιμη. Μπορείτε επίσης να κάνετε και ένα τεστ νοημοσύνης, όχι για να μετρήσετε το δείκτη ευφυΐας σας, αλλά για να δείτε το εσωτερικό διάγραμμα των γνωστικών σας ικανοτήτων και αυτό να σας προσανατολίσει εκπαιδευτικά και επαγγελματικά.

Αν κάνετε μερικά από τα παραπάνω θα διαπιστώσετε ότι θα βρείτε λύσεις και διεξόδους, θα φύγετε από την αδράνεια και την απογοήτευση και θα ξαναποκτήσετε ενθουσιασμό και κέφι για νέους στόχους και επιτυχίες.